Mελ – ωδίες


Πολλές φορές η Φωτεινή αναρωτιότανε……..πως γίνεται ένας άνθρωπος που σαν παιδί έζησε…. την βία και την αγριότητα του πολέμου….τον θάνατο….την απώλεια…την ερημιά,να κουβαλά μέσα του τον πιο όμορφο θησαυρό; Ένα θησαυρό ανεκτίμητης αξίας!!Έναν θησαυρό που πετράδια του ήταν η ειρήνη,η φιλία,η προσ-φορά,η ευ-γένεια,η απο-δοχή,η χαρά και η ευ-γνωμοσύνη.Τα πετράδια αυτά λαμπύριζαν και φώτιζαν το πρόσωπο, του πιο πλούσιου ανθρώπου.Το πρόσωπο του παππού της Φωτεινής.Όσοι τον συναντούσαν έφευγαν από κοντά του πάντα πιο πλούσιοι από πριν.Μοίραζε τον πλούτο του μ’έναν καλό λόγο,μ’ένα άγγιγμα,με μια προσφορά,μ’ενα χαμόγελο…….

Οι καλύτερες ώρες για τη Φωτεινή, ήταν οι ώρες….. που η νύχτα σκέπαζε απαλά με τα σεντόνια της την πλάση για να ησυχάσει.Εκείνες τις ώρες η Φωτεινή ,καθόταν με τον παππού της μπροστά στο τζάκι .Οι λυγερόκορμες κόρες της φωτιάς χόρευαν με τα κόκκινα πέπλα τους τον απαλό πύρινο χορό τους.Στο φως τους η Φωτεινή κοίταζε το πρόσωπο του παππού της.Ήταν τόσο απαλό και όμορφο.Δεν έμοιαζε με άλλους παππούδες.Ο Χρόνος δεν χάραξε πάνω του ούτε μία γραμμή.Δεν έγραψε ούτε μία λέξη.Λες και ξέχασε να γράψει πάνω του την ιστορία του.Ο παππούς της Φωτεινής είχε πρόσωπο παιδιού.
«Είσαι κι εσύ ένα παιδί » του έλεγε η Φωτεινή. Συνέχεια ανάγνωσης «Mελ – ωδίες»

Τι ορί-ζω;


orizΕίναι τόσο όμορφος ο ορί-ζο-ντας!!!!!Αλήθεια ,τι κρατά μέσα του ο ορί-ζο-ντας και είναι τόσο όμορφος;
Είναι όμορφο το ορί-ζω;
Κι εγώ; Ζω; Κι αν ζω; Ζω με όρια; Ζω τη δική μου ζωή στα όρια;
Κι αν ορί-ζω; Τι ορί-ζω;
Τη ζωή μου;
Τη ζωή των άλλων;
Ή οι άλλοι ορί-ζουν τη δική μου ζωή;
Είναι άραγε ο ορί-ζο-ντας, αυτό που λέγαν σε χρόνους παλιούς;
Είναι άραγε το τέλος του κόσμου;Είναι εκεί,όπου ο άνθρωπος ακροβατεί στην οριογραμμή, ανάμεσα σε ουρανό και άβυσσο;
Είναι η ένωση δύο κόσμων;Δύο ζωών;
Γιατί,όσο δυνατά σε έλκει ο ουρανός,άλλο τόσο δυνατά σε έλκει και η άβυσσος.
Άραγε είναι το τέλος της διαδρομής;
Ή μήπως είναι η γραμμή, που ορίζει καινούργια διαδρομή,αφού πρώτα κάνεις τη βουτιά στ’ άγνωστα νερά της αβύσσου;Αυτή τη βουτιά που χρόνια αναβάλλεις και κάνεις συνεχώς την ίδια διαδρομή;
Γιατί η άβυσσος, χώρα είναι.Είναι η χώρα των συναισθημάτων.Μια χώρα ξεχασμένη,μαγική.Περιμένει εσένα ,τον αναζητητή της αλήθειας ,να την εξερευνήσεις.Περιμένει να σου αποκαλύψει τον δικό σου πολύτιμο θυσαυρό. Αυτόν που φυλά για σένα.Είναι η δική σου Λυδία λιθος. Συνέχεια ανάγνωσης «Τι ορί-ζω;»

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ


fotakiΑλήθεια,πόσες φορές,πόσες ζωές,πόσα χρόνια,πόσες στιγμές,κοίταξες τα χέρια σου που κρατούν τους ανθούς της ζωής σου;Χέρια που έγιναν κλαδιά κι έδωσαν ανθούς;

Χέρια που για αιώνες,χρόνια,στιγμές,αναμόχλευαν,όργωναν,κι αφράτευαν το χωράφι της ψυχής για να δεχτεί κάθε στιγμή κι έναν καινούργιο σπόρο;


Αλήθεια,πόσες φορές το δάκρυ της θλίψης,του πόνου,του φόβου,της ανημποριάς………έτρεξε κι έγινε ρυάκι,για να ποτίσει,να δροσίσει το ζεστό και μαλακό χώμα της ψυχής σου;


Αλήθεια,πόσες φορές έσκυψες και κοίταξες βαθιά μέσα σου να δεις την ατέρμονη πάλη που γίνεται για να αναδυθεί μέσα από το παλιό,μέσα από το σκοτάδι η αγνή δύναμη της καινούργιας ζωής;


Αλήθεια,πόσες φορές έσκυψες ταπεινά και σιγά-σιγά,απαλά κι ανώδυνα σαν ένα βοτάνι πικρό ξερίζωσες τον θυμό,την θλίψη,την αμφιβολία,τον περιορισμό……..;

Αλήθεια, πόσες φορές φύσηξαν με ορμή και μανία οι αέρηδες του νου σου για να σπάσουν και να ισοπεδώσουν ό,τι εύθραστο και τρυφερό φρόντιζαν,μεγάλωναν και προστάτευαν τα χέρια σου;

Αλήθεια, πόσες φορές είδες τη λάμψη του δικού σου ήλιου που σε προσκαλούσε να λάμψεις,να υψωθείς,να νικήσεις την βαρύτητα και να φτάσεις σε αυτόν;Να γίνεις ήλιος,φως,ζωή;

ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ;

Κι έτσι σιγά-σιγά, βήμα-βήμα,χωρίς να θυμάσαι πόσες αιώνιες στιγμές χρειάστηκαν……………. τα χέρια σου να γίνουν κλαδιά και τ’ακροδάχτυλά σου να γεμίσουν ανθούς.

Τους ανθούς της δικής σου ψυχής,της δικής σου ζωής.
Αυτό είναι το θαύμα!!!

Ένα θαύμα που κρατάς στα πολύτιμα και ιερά σου χέρια.
Ένα θαύμα που είσαι εσύ.
Γιατί το θαύμα δεν είναι κάπου αλλού….. μακριά από εσένα.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ

Ζωή Φωτάκη

ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΩ!


thaliaΣκέψεις σοφών, σκέψεις απελπισμένων, σκέψεις ανθρώπων που δεν αντέχουν καταστάσεις τις οποίες ζουν… και έτσι απλά έρχεται μια μέρα που τα μαζεύουνε και φεύγουν…. Φεύγουνε να κάνουν κάτι άλλο, πέρα από τα συνηθισμένα και την σιγουριά που τους έδινε η οικογένεια τους.

 Να κάνουν κάτι εκτός βάσης…. Άνθρωποι που προσπαθούν να σταθούν μόνοι τους και να στηριχτούν καθαρά και μόνο στις δικές τους δυνάμεις.

Χωρίς καμία βοήθεια από πουθενά….

Εν ολίγοις να σταθούν στα πόδια τους…. και είναι στιγμές που λένε τα κατάφερα και μ’ αρέσει η καινούργια μου ζωή, τα καινούρια δεδομένα και άλλες πάλι στιγμές που τους παίρνει λίγο από κάτω και νοσταλγούν την οικογένεια τους, τους φίλους τους και στιγμές από το παρελθόν τους…. και όμως δεν το βάζουν κάτω συνεχίζουν…. και συνεχίζουν με θάρρος, με τόλμη, με αισιοδοξία για το αύριο και για το μέλλον τους και λένε όχι σ’ αυτά που τους πλήγωσαν, όχι στα συνηθισμένα, όχι στο παρελθόν τους και κοιτάνε μπροστά με αισιοδοξία και αυτοπεποίθηση και λένε θα τα καταφέρω ότι και αν γίνει….

 ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΩ…. Ένα από αυτά τα άτομα είμαι και ΕΓΩ…

 

ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΩ!

 

ΘΑΛΕΙΑ ΚΟΔΟΥ

Το ταξίδι που δεν τόλμησες να πας…


taksidiΠάντοτε είχα τον χρόνο στο νου μου σαν κάτι το όποιο φεύγει μέσα από τα χέρια μας.. χωρίς εμείς να έχουμε τελικά μπορέσει να κάνουμε τα πράγματα και να ζήσουμε τις καταστάσεις τις οποίες πραγματικά θα θέλαμε.. Περνάει, δεν γυρίζει ποτέ πίσω και.. καλώς ή κακώς ό,τι έχεις πράξει ή πει, με κανέναν τρόπο, δεν μπορεί πλέον να αλλάξει. Κάτι το οποίο μερικές φορές μπορεί να είναι ιδιαίτερα αρνητικό..

Δυστυχώς το ίδιο, ισχύει και για τα πράγματα και τις καταστάσεις για τις οποίες “δεν” έχουμε πει ή “δεν” έχουμε κάνει τελικά τίποτα.. ενώ θα ‘πρεπε.. ενώ θα μπορούσαμε να είχαμε ζήσει.. Αλλά, επιλέξαμε τελικά να μην τα ζήσουμε, είτε από φόβο μην πληγωθούμε αργότερα, είτε επειδή δεν δώσαμε την σημασία που θα θέλαμε τελικά να δώσουμε.. Μέχρι που φτάνει μία στιγμή όπου, αναλογιζόμενος τί έχεις χάσει, αφήσει ή διώξει.. σκέφτεσαι πόσα όμορφα πράγματα θα μπορούσες να είχες ζήσει ακόμα… χωρίς να χάσεις -τελικά- απολύτως τίποτα.. Και πόση σημασία θα μπορούσες να είχες δώσει σε ανθρώπους που πραγματικά σήμαιναν κάτι για σένα.. και που τελικά δεν έδωσες.. Συνέχεια ανάγνωσης «Το ταξίδι που δεν τόλμησες να πας…»

Τέρμα τα δάκρυα και η κλάψα! Ώρα να σηκωθείς


sikoΑυτό το κείμενο το έγραψα για Εσένα, για Εμένα, για Αυτόν…

Σου φωνάζω, δεν ακούς; Σήκω, σου λέω. Θα μου πεις τόσα προβλήματα που έχεις, τόσος αναποδιές που σε βρήκαν, τόσες προδοσίες, τόσες στεναχώριες.

Τόσα και τόσα. Σήκω μωρέ! Σήκω! Τι κυλιέσαι κάτω σαν αδύναμο, μισοπεθαμένο ερπετό; Τι σέρνεσαι σαν ένα τίποτα; Σήκω σου λέω. Δεν με ακούς; Είναι εύκολος αυτός ο δρόμος. Στο λέω και νευριάζεις. Αλλά εγώ, θα στο λέω, ξανά και ξανά. Σήκω, πάρε τα πόδια σου, μάζεψε τα κομμάτια σου, την αξιοπρέπεια σου, σκούπισε τα δάκρυά σου και έλα πάλι στον αγώνα που λέγεται ζωή.

Αν νομίζεις πως στους κανόνες της ζωής υπάρχει κάπου η λέξη παραιτούμαι είσαι βαθιά νυχτωμένη. Το παραιτούμαι δεν υπάρχει. Μόνο το αγωνίζομαι. Μόνο αυτό! Αυτή είναι η ζωή φίλη μου. Χαρές, πίκρες, απογοητεύσεις, όνειρα, μιζέρια, ουτοπία. Φτώχεια και πλούτος. Υγεία και αρρώστια. Φιλία και μίσος. Κακία και αγάπη. Αλήθεια και ψέμα. Δικαιοσύνη και αδικία. Ζωή λέγεται αυτό! Τι νόμιζες πως είναι κάτι λιγότερο ή κάτι περισσότερο; Αυτή είναι η ζωή σου.  Συνέχεια ανάγνωσης «Τέρμα τα δάκρυα και η κλάψα! Ώρα να σηκωθείς»

ΘΕΛΩ από τον (ή την) νέο (ή νέα) μου σύντροφο


tasos 1Κάθισα κάτω, να βάλω σε μία τάξη, τις επιθυμίες καθώς και τα «θέλω» από κάθε νέο σύντροφο. Έκανα λοιπόν μια τεράστια λίστα, που πιστεύω ότι πρέπει να έχει ο τέλειος σύντροφος, όχι μικρή σαν αυτή των αγορών για το σούπερ μάρκετ, αφού οι εποχές είναι δύσκολες. Αποφάσισα να την κοινοποιήσω για να την συγκρίνουν και άλλοι με τη δική τους και να μου κάνουν τις καλοπροαίρετες παρατηρήσεις τους. Παρακάτω παραθέτω τη λίστα «μου», αφού τα έχω χωρίσει σύμφωνα με το πρώτο γράμμα της λέξης κλειδί:

          Από «Α»

  1. Αγάπη
  2. Αγκαλιά
  3. Αξιοπρέπεια
  4. Ανιδιοτέλεια
  5. Κοινές Ανάγκες

Από «Β»

  1. Καθαρό Βλέμμα

Από «Ε»

  1. Ειλικρίνεια
  2. Ενδιαφέρον
  3. Εμπιστοσύνη
  4. Να θέλουμε να ήμαστε Ένα
  5. Κοινά Ενδιαφέροντα

Από «Κ»

  1. Κοινό Σύστημα Κανόνων

Από «Ο»

  1. Ομορφιά
  2. Ολοκλήρωση

Από «Σ»

  1. Συζήτηση
  2. Συντροφικότητα
  3. Στοργή
  4. Κοινή ευχαρίστηση στο Σεξ
  5. Κοινούς Στόχους
  6. Καθαρό Σώμα

Από «Υ»

  1. Υπομονή

Από «Φ»

  1. Φιλότιμο

Από «Ψ»

  1. Καθαρή Ψυχή

Συνέχεια ανάγνωσης «ΘΕΛΩ από τον (ή την) νέο (ή νέα) μου σύντροφο»