Κι όμως: το χασμουρητό έχει πολλά να πει για την προσωπικότητά σας


976781_yawning-japanese-macaque-monkeyΑς αρχίσουμε με ένα μικρό τεστ προσωπικότητας: επιχειρήστε να χασμουρηθείτε και διακριτικά τσεκάρετε τις αντιδράσεις των γύρω σας, στο γραφείο, ας πούμε. Τι κάνουν; Σας κοιτούν έστω και με την άκρη του ματιού τους; Λίγο μετά από το δικό σας χασμουρητό, βλέπετε να βάζουν το χέρι μπροστά από το στόμα και να χασμουριούνται και εκείνοι; Είστε σε καλό δρόμο και οι συνάδελφοι – ή έστω αυτοί που κάθονται κοντά σας – έχουν υψηλά επίπεδα ενσυναίσθησης και συμπόνοιας για τους γύρω τους. 

 

Γενικώς, η επιστήμη συνδέει το μεταδοτικό χασμουρητό με τα επίπεδα ενσυναίσθησης και ταξινομεί τις αντιδράσεις των ανθρώπων σε κάποιον που χασμουριέται βάσει ηλικίας, ψυχολογικής και συναισθηματικής σταθερότητας (ή αστάθειας). Για παράδειγμα, τα μωρά και ειδικά τα νεογέννητα δεν τα «πιάνουν» τα χασμουρητά. Αλλά αυτό έχει να κάνει με το ότι είναι άνθρωποι μηνών. 

 

Σύμφωνα με μελέτη που εκπονήθηκε από ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου Baylor του Τέξας – και μετά από πειράματα που έγιναν σε περισσότερους από 135 φοιτητές – αποδείχθηκε ότι εκείνοι οι οποίοι δεν «έπιαναν» τα χασμουρητά στην καλύτερη περίπτωση ήταν αυτό που λέμε «ψυχρόαιμοι» άνθρωποι, στη χειρότερη υπέφεραν από κάποια μορφή ψυχικής διαταραχής.  Συνέχεια ανάγνωσης «Κι όμως: το χασμουρητό έχει πολλά να πει για την προσωπικότητά σας»

Η κουλτούρα της αγένειας


Blom_WomansDayΠώς φτάσαμε να θεωρείται κανονικότητα η επίδειξη των κακών τρόπων.

Οταν συναντιούνται τυχαία δύο άγνωστοι στον δρόμο, έλεγε ο Ερβιν Γκόφμαν (αμερικανός κοινωνιολόγος των ηθών της καθημερινής ζωής), αυτό που ακούγεται συχνότερα να βγαίνει από το στόμα τους είναι «καλημέρα» και «συγγνώμη». Και συμπλήρωνε: Αυτά τα «καλημέρα» και τα «συγγνώμη» πρέπει να τα λάβουμε σοβαρά υπόψη και να τα μελετήσουμε, αν θέλουμε να κατανοήσουμε πώς λειτουργεί μια κοινωνία.

Αν ο Γκόφμαν μπορούσε να κάνει μια βόλτα σε ένα ελληνικό αστικό κέντρο τού σήμερα, ας πούμε στην πρωτεύουσα, θα παρατηρούσε ότι όταν συναντιούνται δύο άγνωστοι μπορούν να ακουστούν πολλά διαφορετικά πράγματα, εκ των οποίων σπανιότερα «καλημέρα» και «συγγνώμη». Ο εισαγωγικός χαιρετισμός συχνά απουσιάζει ή στην καλύτερη περίπτωση αντικαθίσταται από ένα, μάλλον επιθετικό, «να σας πω!». Η έκφραση δε του αιτήματος που πυροδοτεί την επικοινωνία είναι συχνά αδιαμεσολάβητη: «Θέλω αυτό» ή «Εχετε το τάδε;» ή «Το τσιγάρο σας έρχεται κατευθείαν πάνω μου!». Η απουσία  της λεκτικής ευγένειας συνοδεύεται συχνά και από εκφράσεις αγένειας πέραν της φυσικής γλώσσας:η παντελής αδυναμία συγκρότησης ουράς σε ένα ταμείο και οι συνακόλουθοι αναστεναγμοί δυσαρέσκειας που βγαίνουν από το παρατοποθετημένο μπουλούκι των ανθρώπων, το σολιψιστικό μπλοκάρισμα του διαδρόμου ή της πόρτας στο βαγόνι του μετρό, η ευκολία με την οποία κάποιος «δεν σε βλέπει» και σε προσπερνά κλέβοντας τη σειρά σου, χωρίς να αντιλαμβάνεται καν το «δυνατό άγγιγμα» που προκύπτει από το «ασυναίσθητο» σκούντημα ή ποδοπάτημα, δεν είναι παρά μερικές από αυτές. Συνέχεια ανάγνωσης «Η κουλτούρα της αγένειας»

Προδοσία


prodosiaΠροδοσία. Μια βαθιά πληγή που δεν επουλώνεται εύκολα και συνεχίζει να πονάει για καιρό την ψυχή μας. Ένα βίαιο χτύπημα που διαπερνά την εμπιστοσύνη και σε ορισμένες περιπτώσεις είναι αδύνατο να ξεχαστεί. Από ποιόν μπορεί να αισθανθείτε προδομένοι; Ίσως από έναν γονέα που δεν έχει συμπεριφερθεί καλά και ακόμη δεν έχετε συνειδητοποιήσει τον πόνο σας. Ίσως από τον αδελφό σας ή ένα στενό συγγενή που περιμένατε να είναι σύμμαχος στην ζωή σας και αυτός αποδείχθηκε εγωιστής και αναίσθητος. Ίσως από έναν φίλο στον οποίο είχατε εμπιστοσύνη και δεν ήταν σε θέση να κρατήσει ένα μυστικό ή ίσως από το σύντροφο σας, ο οποίος καταπάτησε τον όρκο πίστης του. Συνέχεια ανάγνωσης «Προδοσία»

Πώς να «διαβάζεις» τους ανθρώπους από την πρώτη στιγμή. Μάθε να αναγνωρίζεις τα σημάδια της διαίσθηση..!


telepathyΤα σημάδια της διαίσθησης
Συνήθως, μόλις γνωρίζουμε κάποιον τον κρίνουμε ανάλογα με εκείνα που βλέπουμε πάνω του και ακούμε από εκείνον ή για εκείνον : την εμφάνισή του, τη συμπεριφορά του, την ομιλία του. Ενδεχομένως και τη μόρφωση ή το κοινωνικό του επίπεδο.

Λένε ότι χρειαζόμαστε μερικά λεπτά για να αποφασίσουμε αν κατ’ αρχάς αυτό το άτομο μας αρέσει ή όχι. Από πίσω όμως από αυτά μας τα κριτήρια, συνήθως παίζουν και άλλα σημάδια: η αίσθηση πως, για λόγους που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε λογικά, αυτός ο άνθρωπος μας πάει ή μας ενοχλεί.

Κάτι μας κάνει να θέλουμε να τον γνωρίσουμε καλύτερα ή να μη δώσουμε συνέχεια στη γνωριμία μας. Και μπορεί αργότερα αυτά τα πρώτα συμπεράσματα να ανατραπούν, όμως η αρχική αίσθηση είναι σίγουρα κάτι πολύ έντονο. Είναι όμως άραγε και ανεξήγητο;

Στην πραγματικότητα, είτε πιστεύεις στη διαίσθησή σου είτε όχι, είναι η δική της φωνή που έχει μιλήσει. Άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο, όλοι έχουμε τη δυνατότητα να πιάνουμε τις δονήσεις που εκπέμπει κάποιος.

Μπορεί να μην έχει σημασία πόσο συμπαθής ή αντιπαθητικός σου είναι με βάση τη λογική. Δεν βρίσκεις τον λόγο, ψάχνοντας με τα κλασικά σου κριτήρια, στο γιατί βρίσκεις ένα πρόσωπο που μόλις γνώρισες απωθητικό, χωρίς να φταίνε οι τρόποι ή το παρουσιαστικό του, και κάποιου άλλου την παρουσία την απολαμβάνεις από το πρώτο λεπτό.

Και όλο αυτό είναι άσχετο από το οποιοδήποτε ερωτικό ενδιαφέρον που μπορεί να σου προκαλεί ή να μη σου προκαλεί κάποιος. Απλώς σου πάει ή δεν σου πάει.

Αυτές οι πρώτες ενστικτώδεις ή καλύτερα διαισθητικές εκτιμήσεις, σπάνια πέφτουν έξω. Γι’ αυτό και συχνά λες εκ των υστέρων, όταν μια γνωριμία αποδεικνύεται «σκάρτη», ότι εσύ είχες καταλάβει από την πρώτη στιγμή ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.

Για την ακρίβεια το είχες νιώσει, γιατί εδώ δεν υπεισέρχονται οι νοητικές διαδικασίες. Ή μπορεί πάλι να είχες ανάμεικτα συναισθήματα για κάποιον, καθώς η λογική και η διαίσθησή σου δεν συμφωνούσαν μεταξύ τους.

Το είχες νιώσει με ένα τρόπο όχι μόνο ψυχικό αλλά και σωματικό, καθώς η διαίσθηση εκφράζεται και μέσα από κάποιες αισθήσεις πάνω στο σώμα.Αισθήσεις που μπορεί να φαίνονται ανεξήγητες, αλλά έχουν να κάνουν με την αλληλεπίδραση της ενέργειας αυτού του ατόμου με τη δική σου. Γι’ αυτό και το θέμα μεταξύ σας μπορεί συχνά να είναι καθαρά προσωπικό.

Δεν σημαίνει ότι αυτός που από την πρώτη στιγμή δεν σου πάει, είναι ένας… κρυφός δολοφόνος. Μπορεί απλώς να μην ταιριάζει μαζί σου. Ή, σύμφωνα με τη θεωρία της μετενσάρκωσης, να είχατε προηγούμενα από άλλες ζωές που η ψυχή σου θυμάται ακόμα: ανοιχτούς λογαριασμούς ή μια παλιά σχέση αγάπης, όχι απαραίτητα ερωτικής.

Το καλό είναι ότι υπάρχουν κριτήρια για να αναγνωρίζεις πάνω σου τις θετικές ή τις αρνητικές δονήσεις που σου δημιουργεί μια γνωριμία. Μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις στην πρώτη σας συνάντηση ή, αν ήδη γνωρίζεις αυτό το άτομο, στις περιπτώσεις που υπάρχει ανάμεσά σας κάποιο πρόβλημα ή ένταση.

Μπορείς ακόμα και να τα χρησιμοποιήσεις, για να κρίνεις μια κατάσταση μαζί του. Για παράδειγμα, αν σου προτείνει να κάνετε μαζί κάτι, ακόμα και επαγγελματικής φύσης. Αν, εν τέλει, με κάποιο τρόπο υπεισέρχεται στη ζωή σου. Συνέχεια ανάγνωσης «Πώς να «διαβάζεις» τους ανθρώπους από την πρώτη στιγμή. Μάθε να αναγνωρίζεις τα σημάδια της διαίσθηση..!»

Μια ολόκληρη τάξη μαθητών δημοτικού έμαθε τη νοηματική γλώσσα για χατήρι ενός συμμαθητή τους


bosnia_seragievo_sxoleioΌταν η Mirzana Coralic ρώτησε στο δημοτικό σχολείο στη γειτονιά του Σεράγεβο, αν θα μπορούσε να γράψει τον κωφό γιο της για τα μαθήματα της πρώτης τάξης, η δασκάλα Sanela Ljumanovic απάντησε καταφατικά χωρίς καν να το σκεφτεί. Ο Σεπτέμβρης έφτασε σύντομα και ο έξι ετών Zejd ήταν στη τάξη και καθόταν σιωπηλός, αλλά με τα μάτια ορθάνοιχτα στο θρανίο μιας τάξης. Εκείνη την περίοδο, κανείς στο σχολείο, αλλά ούτε και ο ίδιος ο μικρός, δεν γνώριζαν τη νοηματική και η δασκάλα αποφάσισε πως θα έπρεπε να εφεύερει κάτι για να βοηθήσει. Προσπάθησε να αναπτύξει τα δικά της κόλπα και μερικά σημάδια για να μπορεί να επικοινωνήσει με τον 6χρονο, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό. Το παιδί έπρεπε να μπορεί να επικοινωνεί και με τους συμμαθητές του και να μην είναι απομονωμένο στην τάξη

Τρεις μήνες αργότερα, όλοι οι μαθητές της πρώτης τάξης στο δημοτικό σχολείο Osman Nakas στο Σαράγεβο, είχαν μάθει τα βασικά της νοηματικής γλώσσας και μπορούσαν να επικοινωνούν με τον συμμαθητή τους. Το 2003, η Βοσνία θέσπισε νόμους που επιτρέπουν στα παιδιά με ειδικές ανάγκες να ενταχθούν πλήρως στην κοινωνία, συμπεριλαμβανομένων των κανονικών σχολείων. Τα παιδιά υποτίθεται ότι έχουν βοηθούς που κάθονται μαζί τους στην τάξη και μεταφράζουν ή βοηθούν με όποιο τρόπο απαιτείται. Αλλά στην πράξη, στην εξαθλιωμένη Βοσνία, μετά βίας φτάνουν τα χρήματα για να να κρατηθούν ανοικτά τα σχολεία και τα παιδιά αυτά αφήνονται στη φροντίδα και τη φαντασία των γονιών τους και την καλή θέληση του προσωπικού του σχολείου.

Ο Zejd ήταν τυχερός και όλο αυτό που έγινε ενίσχυσε κατά πολύ την αυτοεκτίμησή του. Η μητέρα του λέει πως πριν αρχίσει το σχολείο είχε κάνει κάποιες προσπάθειες να του μάθε τη νοηματική, αλλά εκείνος δεν έδειχνε ενδιαφέρον. Τώρα ανυπομονεί κάθε μέρα να πάει στο σχολείο. Οι συμμαθητές του υποδέχτηκαν με πολύ ενθουσιασμό την πρόκληση για εκμάθηση μιας νέας γλώσσας και πλέον διδάσκουν τους γονείς τους στο σπίτι.

Από τον Θανάση Χαράμη

Από τον ΘΑΝΑΣΗ ΧΑΡΑΜΗ Πηγή: www.lifo.gr
Μερικά υπέροχα παιδιά και μια δασκάλα στο Σεράγεβο αποφάσισαν πως δεν θα άφηναν τον 6χρονο Zejd στην απομόνωση Πηγή: www.lifo.gr
Μερικά υπέροχα παιδιά και μια δασκάλα στο Σεράγεβο αποφάσισαν πως δεν θα άφηναν τον 6χρονο Zejd στην απομόνωση Πηγή: www.lifo.gr
Όταν η Mirzana Coralic ρώτησε στο δημοτικό σχολείο στη γειτονιά του Σεράγεβο, αν θα μπορούσε να γράψει τον κωφό γιο της για τα μαθήματα της πρώτης τάξης, η δασκάλα Sanela Ljumanovic απάντησε καταφατικά χωρίς καν να το σκεφτεί. Ο Σεπτέμβρης έφτασε σύντομα και ο έξι ετών Zejd ήταν στη τάξη και καθόταν σιωπηλός, αλλά με τα μάτια ορθάνοιχτα στο θρανίο μιας τάξης. Εκείνη την περίοδο, κανείς στο σχολείο, αλλά ούτε και ο ίδιος ο μικρός, δεν γνώριζαν τη νοηματική και η δασκάλα αποφάσισε πως θα έπρεπε να εφεύερει κάτι για να βοηθήσει. Προσπάθησε να αναπτύξει τα δικά της κόλπα και μερικά σημάδια για να μπορεί να επικοινωνήσει με τον 6χρονο, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό. Το παιδί έπρεπε να μπορεί να επικοινωνεί και με τους συμμαθητές του και να μην είναι απομονωμένο στην τάξη. Μια ολόκληρη τάξη μαθητών δημοτικού έμαθε τη νοηματική γλώσσα για χατήρι ενός συμμαθητή τους Τρεις μήνες αργότερα, όλοι οι μαθητές της πρώτης τάξης στο δημοτικό σχολείο Osman Nakas στο Σαράγεβο, είχαν μάθει τα βασικά της νοηματικής γλώσσας και μπορούσαν να επικοινωνούν με τον συμμαθητή τους. Το 2003, η Βοσνία θέσπισε νόμους που επιτρέπουν στα παιδιά με ειδικές ανάγκες να ενταχθούν πλήρως στην κοινωνία, συμπεριλαμβανομένων των κανονικών σχολείων. Τα παιδιά υποτίθεται ότι έχουν βοηθούς που κάθονται μαζί τους στην τάξη και μεταφράζουν ή βοηθούν με όποιο τρόπο απαιτείται. Αλλά στην πράξη, στην εξαθλιωμένη Βοσνία, μετά βίας φτάνουν τα χρήματα για να να κρατηθούν ανοικτά τα σχολεία και τα παιδιά αυτά αφήνονται στη φροντίδα και τη φαντασία των γονιών τους και την καλή θέληση του προσωπικού του σχολείου. Μια ολόκληρη τάξη μαθητών δημοτικού έμαθε τη νοηματική γλώσσα για χατήρι ενός συμμαθητή τους Ο Zejd ήταν τυχερός και όλο αυτό που έγινε ενίσχυσε κατά πολύ την αυτοεκτίμησή του. Η μητέρα του λέει πως πριν αρχίσει το σχολείο είχε κάνει κάποιες προσπάθειες να του μάθε τη νοηματική, αλλά εκείνος δεν έδειχνε ενδιαφέρον. Τώρα ανυπομονεί κάθε μέρα να πάει στο σχολείο. Οι συμμαθητές του υποδέχτηκαν με πολύ ενθουσιασμό την πρόκληση για εκμάθηση μιας νέας γλώσσας και πλέον διδάσκουν τους γονείς τους στο σπίτι. Μια ολόκληρη τάξη μαθητών δημοτικού έμαθε τη νοηματική γλώσσα για χατήρι ενός συμμαθητή τους Μια ολόκληρη τάξη μαθητών δημοτικού έμαθε τη νοηματική γλώσσα για χατήρι ενός συμμαθητή τους Μια ολόκληρη τάξη μαθητών δημοτικού έμαθε τη νοηματική γλώσσα για χατήρι ενός συμμαθητή τους Πηγή: www.lifo.gr

Πηγή: www.lifo.gr

http://www.ypernoisis.gr

7 πράγματα που καταλαβαίνουν μόνο οι μαμάδες που μεγαλώνουν αγόρια


bd3ae3397a346906fa365a98f1c695e4_LΤα αγόρια είναι διαφορετικά, σας είπαν οι φίλες της μαμάς σας πριν γεννηθεί ο γιος σας. «Θα το διαπιστώσεις» είπαν και δεν ξέρατε αν έπρεπε να ενθουσιαστείτε ή να τρομοκρατηθείτε.

Τώρα λοιπόν που βλέπετε τον μικρό σας πρίγκιπα να προσπαθεί να περπατήσει, να μιλήσει, να παίξει, να εκφράσει να συναισθήματά του, να αλληλεπιδράσει με τον κόσμο, ξέρετε τι εννοούσαν. Το να μεγαλώνει μια μαμά αγόρια, αποδεικνύεται πώς είναι υπέροχο. Εδώ είναι 7 πράγματα με τα οποία θα ταυτιστείτε, αν έχετε ένα μικρό αντράκι στο σπίτι σας.

Τα αγόρια δίνουν τις καλύτερες αγκαλιές

Και τα καλύτερα φιλιά. Όταν ο γιος σας σας δίνει μια αγκαλιά, δεν υπάρχει κανένας ουσιαστικός λόγος. Καμία υστεροβουλία. Καμία αιτία στο πίσω μέρος του μυαλού του. Η αγάπη, έτσι όπως την έχουν τα μικρά αγόρια στο μυαλό τους είναι κάτι πολύ απλό, αγνό και καθαρό.

Συνέχεια ανάγνωσης «7 πράγματα που καταλαβαίνουν μόνο οι μαμάδες που μεγαλώνουν αγόρια»

Η αξία του μέτρου στη ζωή μας – Η αριστοτελική προσέγγιση


life_drawing_Σύμφωνα με τον Σταγειρίτη φιλόσοφο οι άνθρωποι όταν γεννιούνται δεν φέρουν κάποια ηθική ποιότητα βάση της οποίας να χαρακτηρίζονται ως καλοί ή κακοί. Διαθέτουν όμως άπειρες «δυνατότητες», η «ενεργοποίηση» των οποίων κατά ελεύθερη επιλογή να καθορίζει τελικά την ηθική τους συμπεριφορά και υπόσταση. Για παράδειγμα, όλοι οι άνθρωποι «έχουν τη δυνατότητα» να οργίζονται.

Αν το υποκείμενο επιλέγει τελικά να αντιδρά με οργή  ή να μετριάζει την οργή του, όταν ένα ερέθισμα την «ενεργοποιεί», είναι κάτι που εξαρτάται από το ίδιο και από το ποια  «δυνατότητα» επιλέγει να «ενεργοποιήσει».

Οι ηθικές αρετές πέραν του ότι μας αναβαθμίζουν ποιοτικά ως όντα,  διανοίγουν επιπλέον το δρόμο μας στη βίωση της ευτυχίας. Πιο αναλυτικά αρετές -κατά τον Αριστοτέλη- είναι η σωφροσύνη (= αυτοέλεγχος), η ελευθεριότητα (γενναιοδωρία), η δικαιοσύνη, η ανδρεία. Ο άνθρωπος δεν κατέχει κάποια από αυτές όταν γεννιέται. Η επαφή με τις παραπάνω αρετές συντελείται αποκλειστικά μέσω της έξις (= συνήθειας) σε αυτές. Συνεπώς, «είναι ανάγκη να έχει πάρει κανείς ήδη από μικρός εκείνη την αγωγή που θα τον κάνει να ευχαριστιέται και να δυσαρεστείται με αυτά που πρέπει. Αυτή είναι η σωστή παιδεία κατά τον Αριστοτέλη (Ηθικά Νικομάχεια 1104b13-15)». Ποιος όμως συμβάλλει στο να μπορεί ο άνθρωπος να διακρίνει το καλό από το κακό, ώστε να συνηθίζει τον εαυτό του στο καλό; Η απάντηση είναι ο ορθός λόγος, η λογική μας ικανότητα.

Aristotle

Τι είναι λοιπόν η αρετή –κατά τον Αριστοτέλη- και πως μπορούμε να την προσεγγίσουμε; «Η αρετή είναι μια έξη (= συνήθεια), που α) επιλέγεται ελεύθερα από το άτομο, β) βρίσκεται στο μέσο, στο μέσο όμως το σε σχέση προς εμάς: διότι ο κάθε άνθρωπος ως μια ξεχωριστή οντότητα έχει το δικό του μέτρο. Σε γενικές όμως γραμμές όλοι οι άνθρωποι έχουμε μια κοινή ιδέα για το τι είναι καλό ώστε να το επιδιώκουμε και τι κακό ώστε να το αποφεύγουμε. Θεωρητικά πάντως το μέσο καθορίζεται από τη λογική – και πιο συγκεκριμένα από τη λογική που καθορίζει ο φρόνιμος άνθρωπος (= εκείνος που έχει πρακτική σοφία) 1107a1-2». Και η μεσότητα έχει αξία μόνο όταν βρίσκεται σε ισχύ, μόνο δηλαδή όταν οι πράξεις μας συμβαδίζουν με αυτή.

Η αρετή ή αλλιώς το καλό βρίσκεται ανάμεσα σε δυο κακίες: ανάμεσα στην υπερβολή και την έλλειψη. Συνεπώς, η άσκηση μας στο μέσο, στο μέτρο διασφαλίζει την ορθή πράξη. Παρακάτω έχουν επιλεγεί από το έργο του Αριστοτέλη, Ηθικά Νικομάχεια, ορισμένα αντιπροσωπευτικά παραδείγματα όσον αφορά την υπερβολή, την έλλειψη και το μέσο αυτών των δυο άκρων, όπου κυμαίνεται η αρετή: Συνέχεια ανάγνωσης «Η αξία του μέτρου στη ζωή μας – Η αριστοτελική προσέγγιση»