Σημάδια και Συμπτώματα του Συνδρόμου Χρόνιας Κόπωσης & Πώς να το Αντιμετωπίσουμε


zzzzz

Το Σύνδρομο Χρόνιας Κόπωσης, στη βάση του, είναι μια ψυχολογική διαταραχή που οδηγεί ένα άτομο να αισθάνεται εξαιρετικά κουρασμένο. Οι αιτίες του συνδρόμου χρόνιας κόπωσης παραμένουν ασαφείς και τα συμπτώματα που σχετίζονται με τη διαταραχή δεν βελτιώνονται με αυξημένη ανάπαυση. Η κλινική Mayo εξηγεί ότι το σύνδρομο αυτό χαρακτηρίζεται επίσης από το γεγονός ότι δεν ερμηνεύεται βάσει άλλης υποκείμενης ιατρικής εξήγησης.

Δεν υπάρχει θεραπεία για το σύνδρομο χρόνια κόπωσης και η διάγνωση μπορεί να είναι δύσκολη, καθώς δεν υπάρχουν εξετάσεις για να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση. Ένα άλλο πρόβλημα με το σύνδρομο αυτό είναι ότι οι γιατροί δεν είναι σίγουροι για τις αιτίες του, αν και πολλοί πιστεύουν ότι μπορεί να είναι ένας συνδυασμός παραγόντων. Εάν αναγνωρίσετε κάποια από τα σημάδια ή τα συμπτώματα που ακολουθούν, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον γιατρό σας, ώστε να μπορεί να σας βοηθήσει να καταλάβετε τι μπορεί να σας προκαλέσει χρόνια κόπωση.

Αιτίες της εμφάνισης του Συνδρόμου Χρόνιας Κοπωσης

Οι αιτίες του συνδρόμου εξακολουθούν να είναι ασαφείς, αλλά σύμφωνα με το WebMD οι γιατροί πιστεύουν ότι το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης μπορεί να ξεκινήσει μετά από ιογενή ασθένεια ή σοβαρό σωματικό ή συναισθηματικό τραύμα. Η κλινική Mayo εξηγεί επίσης ότι οι ορμονικές ανισορροπίες από τον υποθάλαμο, τους υποφυσικούς αδένες ή τα επινεφρίδια μπορεί επίσης να είναι μια αιτία ενεργοποίησης. Τα προβλήματα του ανοσοποιητικού συστήματος θα μπορούσαν επίσης να προκαλέσουν σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, αλλά οι ερευνητές δεν έχουν ανακαλύψει ακόμη τεκμήρια.

Τα συμπτώματα του Συνδρόμου στον οργανισμό

Η Κλινική Mayo και το WebMD αναφέρουν ότι υπάρχουν πολλά γνωστά συμπτώματα που σχετίζονται με το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης:

– Υψηλή υποτονικότητα
– Ψυχική και σωματική εξάντληση που δεν βελτιώνεται από την ανάπαυση
– Συναισθηματική ευαισθησία καθώς και ευαισθησία στο φως και τον θόρυβο
-Αδυναμία συγκέντρωσης
-Δυσκολία πρόσβασης στη βραχυπρόθεσμη μνήμη
– Σποραδικός πόνος στις αρθρώσεις
-Πονόλαιμος
– Πονοκέφαλοι

Θεραπεία & αντιμετώπιση του συνδρόμου

Δεδομένου ότι οι γιατροί δεν γνωρίζουν τι προκαλεί το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, δεν μπορούν να το θεραπεύσουν. Ωστόσο, μπορείτε με κάποιον τρόπο να αντιμετωπίσετε τα συμπτώματα του συνδρόμου αυτού. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει:

 

α) Φυσικά Αντικαταθλιπτικά. Πολλές φορές οι άνθρωποι με σύνδρομο χρόνιας κόπωσης είναι επίσης καταθλιπτικοί, έτσι η αντιμετώπιση της κατάθλιψης μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση ορισμένων προβλημάτων που συνοδεύουν την ασθένεια.

Μερικά βότανα που ρυθμίζουν και αυξάνουν τις ορμόνες της χαράς και της καλής διάθεσης είναι το σαφράν, το βαλσαμόχορτο, το τζίνσενγκ, το πράσινο τσάι, οι ξηροί καρποί κάσιους, τα λιπαρά ψάρια, η σοκολάτα και διάφορες δραστηριότητες όπως η άσκηση στην εξοχή, το γέλιο και η ερωτική συνεύρεση.

β) Λύσεις για την αϋπνία. Πολλές φορές ο ύπνος είναι ένα πρόβλημα όταν πάσχουμε από σύνδρομο χρόνια κόπωσης, οπότε ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει κάποια βοηθήματα ύπνου.

Πέρα από τα φάρμακα υπάρχουν και φυσικές λύσεις για την αϋπνία, όπως μερικά αιθέρια έλαια (διαβάστε επίσης: Τρίψε τα πόδια σου με αυτά τα έλαια και θα κοιμηθείς αμέσως) και βότανα όπως το χαμομήλι, η λεβάντα, η βαλεριάνα. Επίσης, το μέλι είναι αρκετά αποτελεσματικό εναντίον της αϋπνίας.

γ) Θεραπεία. Συνήθως, η καλύτερη θεραπεία για το σύνδρομο αυτό είναι ένας συνδυασμός ελαφριάς άσκησης και ψυχολογικής συμβουλευτικής. Σε συνδυασμό με τον γιατρό σας ή τον φυσικοθεραπευτή σας, μπορείτε να ετοιμάσετε ένα πρόγραμμα εξάσκησης. Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να σας προτείνει κάποια ψυχολογική υποστήριξη που θα σας βοηθήσει να ανακτήσετε μεγαλύτερο έλεγχο στη ζωή σας.

Κείμενο -Απόδοση, Λ.Τ.

 

share24.gr / Εναλλακτικές Θεραπείες & Φαρμακείο της Φύσης

Advertisements

Διαμαγνητική Αντλία


Διαμαγνητική Αντλία!!! Ανώδυνη θεραπεία, απολύτως ασφαλής, στοχευμένη.

Ενεργοποιεί την διαμαγνητική ιδιότητα των υγρών (αντίθετη μαγνητική πόλωση στην παρουσία ισχυρού μαγνητικού πεδίου) και τα απωθεί από την περιοχή όπου εφαρμόζεται.

Απομακρύνει το οίδημα απο μερικά λεπτά έως 2-3 συνεδρίες, ανάλογα με τη βαρύτητα του περιστατικού, παροχετεύοντας το υγρό στο λεμφικό σύστημα.

Προωθεί την δραστική ουσία των φαρμάκων (υπό μορφή υγρού, gel ή αλοιφής) εντοπισμένα και σε βάθος μέχρι 7 εκατοστά εντός του σώματος χωρίς διάχυση (λόγω απουσίας ηλεκτρικής πόλωσης) και κατά το 95% της δραστικής ουσίας.

Προκαλεί έντονη ανάδευση (spin) στο ενδοκυττάριο υγρό, ενεργοποιώντας τις χημικές δραστηριότητες του κυττάρου, με αποτέλεσμα την αναζωογόνηση του και ως εκ τούτου, την ταχεία και απολύτως φυσιολογική αποκατάσταση των τραυμάτων.

Διαθέτει σύστημα Ενεργειακής Μεταφοράς, προσαρμοσμένη Ενδοθερμία, Πυκνωτικής / Ωμικής μορφής, με ισχυρή δράση σε μαλακούς και σκληρούς ιστούς κατ’ επιλογή, διαχέοντας την θερμότητα από το εσωτερικό της περιοχής προς την επιδερμίδα, με σκοπό την αύξηση του αναλγητικού αποτελέσματος, καθώς και της ταχύτητας ανάκαμψης των ιστών.

Δημιουργεί εντονότατη ενδογενή, ισότροπο, κυτταρικού τύπου βιοδιέγερση, σε γραμμικούς και λείους μυς, νευρώνες και κύτταρα, κατ’ επιλογή.

Φωτογραφία του χρήστη Σοφία Παπαστεργίου Κέντρο Φυσικοθεραπείας.
Φωτογραφία του χρήστη Σοφία Παπαστεργίου Κέντρο Φυσικοθεραπείας.

sofia

Διαμαγνητικη αντλία!!!! Υπέροχα αποτέλεσματα. Ανώδυνα με διάρκεια. Εμείς το αγαπήσαμε εσείς θα το λατρέψετε!!!!

Η κακία δεν είναι έμφυτη αλλά παράγεται & διδάσκεται στην παιδική ηλικία. Άλις Μίλερ!!!


kakia-den-ine-emfyti-alla-paragete-didaskete-stin-pediki-ilikia-alis-miler

Η κακία δεν είναι έμφυτη αλλά παράγεται & διδάσκεται στην παιδική ηλικία. Άλις Μίλερ.

Όταν κάποτε η άγνοια που προέκυψε από την απώθηση της παιδικής ηλικίας εξαλειφθεί και η ανθρωπότητα ξυπνήσει από το λήθαργό της, θα μπορέσει να αναστείλει αυτή την παραγωγή του κακού».

Μια προσπάθεια γνωριμίας με το έργο της διάσημης «αυτοαφορισμένης» από την ψυχαναλυτική εταιρεία Άλις Μίλερ (1923-2010) μέσα από αποσπάσματα βιβλίων της, τα οποία έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν στην Ελλάδα από τις Εκδόσεις Ροές. Από την Κρυσταλία Πατούλη

Oι δικτάτορες είναι καταδικασμένοι σε αποτυχία και σε ψυχαναγκαστική επανάληψη. Και πάντα νέα θύματα θα πληρώνουν το τίμημα. Και ο Χίτλερ με τη συμπεριφορά του αποκάλυψε σε όλον τον κόσμο πώς ήταν ο πατέρας του: καταστροφικός, ανελέητος, επιδειξιμανής, αδιάκριτος, αλαζονικός, διεστραμμένος, εγωκεντρικός, κοντόφθαλμος και ανόητος. Με την ασυνείδητη μίμησή του τού έμεινε πιστός. Για τον ίδιο λόγο παρόμοια συμπεριφορά επέδειξαν επίσης δικτάτορες όπως ο Στάλιν, ο Μουσολίνι, ο Τσαουσέσκου, ο Ιντί Αμίν, ο Σαντάμ Χουσείν και τόσοι άλλοι. Η βιογραφία του Χουσείν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ακραίας ταπείνωσης παιδιού, την οποία αργότερα πλήρωσαν με τη ζωή τους χιλιάδες θύματα της εκδικητικότητάς του.

 

– Η άρνηση να μάθουμε από αυτά τα γεγονότα φαντάζει παράδοξη, ωστόσο δεν είναι δύσκολο να εξηγηθεί. Ο αδίστακτος τύραννος κινητοποιεί τους συγκαλυμμένους φόβους των ανθρώπων που κακοποιούνται όταν ήταν παιδιά, ανθρώπων που δεν μπόρεσαν -και εξακολουθούν να μην μπορούν- να κατηγορήσουν τον πατέρα τους και οι οποίοι παραμένουν πιστοί σε αυτόν, παρά τα βασανιστήρια που έχουν υποστεί. Ο τύραννος συμβολίζει αυτόν τον πατέρα από τον οποίο τα άτομα κρέμονται με κάθε τους κλωστή, με την ελπίδα ότι κάποτε, επιστρατεύοντας την τυφλότητά τους, θα τον μετατρέψουν σε στοργικό άνθρωπο.

– Κατά τη γνώμη μου, αν δεν έχουμε συνείδηση τι μας συνέβη κατά τα πρώτα στάδια της ζωής μας, όλη η υπόθεση του πολιτισμού δεν ειναι παρά μια φάρσα. Οι συγγραφείς θέλουν να γράφουν καλή λογοτεχνία, αλλά ΔΕΝ αναζητούν την ασυνείδητη πηγή της δημιουργικότητάς τους, την έντονη επιθυμία τους για έκφραση και επικοινωνία. Οι περισσότεροι φοβούνται μήπως χάσουν την ικανότητά τους. Παρόμοιο φόβο διακρίνω και σε πολλούς ζωγράφους, ακόμα και σε αυτούς που (κατά τη γνώμη μου) στους πίνακές τους εκφράζουν σαφώς τους ασυνείδητους φόβους τους, όπως παραδείγματος χάρη στον Φράνσις Μπέικον, στον Ιερώνυμο Μπος, στον Σαλβαδόρ Νταλί και σε πολλούς ακόμα σουρεαλιστές. Με το έργο τους επιζητούν βέβαια την επικοινωνία, αλλά σε ένα επίπεδο που να υπηρετεί ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ – και αυτήν την κατάσταση την ονομαζουν τέχνη.

(Το σώμα δεν ψεύδεται ποτέ, εκδ. ροές – 2009)
———————
– Εάν ερχόταν κάποιος και μου διηγιόταν την ιστορία των παιδικών μου χρόνων, με κάθε λεπτομέρεια, μiα ιστορία που πρόσφατα ανακάλυψα, δεν θα είχε καμιά επίδραση πάνω μου. Θα πίστευα ή δεν θα πίστευα τη διήγησή του, αλλά ακόμη και στην πρώτη περίπτωση δεν θα ήταν τίποτε άλλο παρά η ιστορία ενός ξένου ανθρώπου – επειδή ακριβώς δεν την είχα βιώσει (την είχα απωθήσει άρα ήταν σαν να μη με αφορά, σαν να μην την είχα ζήσει).

– Η μοναδική πρόσβαση, αυτή που πραγματικά μπορούσε να με βοηθήσει να εγκαταλείψω τις διανοητικές αντιστάσεις μου, ανοίχτηκε μπροστά μου χάρη στα συναισθήματα του πολύ μικρού παιδιού μέσα μου, αυτού που ήταν ο μοναδικός μάρτυρας των κακοποιήσεων της μητέρας μου. Πώς κατάφερα, παρ’ όλα αυτά, να απαλλαγώ από την απώθηση; Τα κατάφερα, επειδή ήθελα με κάθε τίμημα να μάθω την αλήθεια και, τελικά βρήκα ένα πρόσωπο-αρωγό που με βοήθησε να την αναζητήσω.

– Ερχόμενη αντιμέτωπη με την παιδική μου ηλικία, ξέρω ότι οι καταστροφικές καιαυτοκαταστροφικές τάσεις δεν μπορούν να εξαλειφθούν ούτε με την βοήθεια της ανατροφής ούτε με τη βοήθεια της παραδοσιακής ψυχοθεραπείας. Για κάποιο διάστημα ίσως φαίνεται ότι επιτυγχάνεται, ειδικά εάν τα θύματα του εμπλεκόμενου σιωπούν. Εάν είναι ο ίδιος θύμα, τότε η ψυχιατρική, συχνά μέσω περιττών επεμβάσεων (φάρμακα κλπ), θα τον εμποδίσει να συνειδητοποιήσει το κακό που κάνει στον εαυτό του. Αργά ή γρήγορα όμως θα αποδειχθεί ότι η καταστροφή της ζωής, εφόσον δεν συνειδητοποιείται, μπορεί να οδηγήσει μόνο σε νέες καταστροφές.

– Η ανελέητη σκληρότητα των γονέων μεταφέρεται στα παιδιά τους και τα εξωθείνα φερθούν το ίδιο ανελέητα στον εαυτό τους και σε άλλους, όσο αποφεύγουν την αλήθεια.

– Το δόγμα της «σκιάς» του Γιουνγκ, και η αντίληψη ότι το κακό είναι η άλλη όψη του νομίσματος του καλού εξυπηρετούν την άρνηση της πραγματικότητας του κακού. Όμως το κακό είναι μια πραγματικότητα.

Δεν είνα έμφυτο, είναι επίκτητο, και ποτέ δεν είναι η άλλη όψη του νομίσματος του καλού, αλλά ο καταστροφέας του. Ο Σαίξπηρ το είχε αντιληφθεί. Έβλεπε και κατέδειξε τις ρίζες του κακού, αλλά δεν προσπάθησε ποτέ να μετριάσει το κακό μέσω ψυχολογικών αιτιολογήσεων, όπως για παράδειγμα κάνει η ψυχανάλυση.

– Ο Ριχάρδος Γ’, ο Μάκβερθ και άλλοι είναι κακοί επειδή καταστρέφουν, ακόμη κι αν γνωρίζουμε για ποιο λόγο έγιναν τέτοιοι. Η γνώση μας δεν μπορεί να τους αλλάξει. Εάν οι ίδιοι δεν αντιλαμβάνονταν μόνο διανοητικά, αλλά μπορούσαν να νιώσουν με  το συναίσθημά τους πώς εξελίχθηκαν σε κακούς ανθρώπους, τότε θα μπορούσαν να αλλάξουν.

– Τότε μόνο θα μπορούσαν να άρουν τους φραγμούς τους και βιώνοντας τους απωθημένουςπόνους τους να απελευθερώσουν το κακοποιημένο παιδί που είχαν υπάρξει, που δεν ήθελε να βλάψει κανέναν, όταν ήρθε στον κόσμο, το παιδί που ήθελε να αγαπήσει, αλλά δεν έβρισκε κανέναν που να του το επιτρέπει. Το μόνο που έβρισκε ήταν συρματοπλέγματα και τείχη και πίστεψε ότι αυτός είναι ο κόσμος.

– Όταν μεγάλωσε, έχτισε γιγαντιαίους κόσμους γεμάτους τείχη και συρματοπλέγματα, ή περίπλοκα φιλοσοφικά και ψυχολογικά συστήματα, ελπίζοντας και προσμένοντας ακόμη ότι θα ανταμειφθεί για αυτά με αγάπη. Την αγάπη που ποτέ δεν έλαβε από τους γονείς όταν ακόμα η ζωή του ήταν «ανάξια».

– Το κακοποιημένο, υποτιθέμενα «κακό» παιδί θα γίνει ένας κακός ενήλικος και θα δημιουργήσει αργότερα έναν κακό κόσμο, εάν δεν τον βοηθήσει ένα πρόσωπο-αρωγός. Το παιδί που έχει λάβει φροντίδα και προσοχή θα φτιάξει έναν κόσμο διαφορετικό γιατί η βιολογική μας αποστολή είναι να προστατεύουμε την ανθρώπινη ζωή και όχι να την καταστρέφουμε.

– Δεν είναι αλήθεια ότι το κακό, το καταστροφικό και το διεστραμμένο στοιχείοανήκουν απαραίτητα στην ανθρώπινη φύση, παρ’ όλο που το ακούμε συνέχεια. Εκείνο που αληθεύει, αντίθετα, είναι ότι το κακό αναπαράγεται διαρκώς φέρνοντας αμέτρητο πόνο και δυστυχία σε εκατομμύρια ανθρώπους, κάτι που επίσης μπορεί να αποφευχθεί.

– Όταν κάποτε η άγνοια που προέκυψε από την απώθηση της παιδικής ηλικίαςεξαλειφθεί και η ανθρωπότητα ξυπνήσει από το λήθαργό της, θα μπορέσει να αναστείλει αυτή την παραγωγή του κακού.

(Η απαγορευμένη γνώση, Ροές – 2011)
——————————————–
– Σ’ αυτό το βιβλίο ταυτίζομαι με την Εύα. Όχι την Εύα – παιδί της παράδοσης, που σαν την κοκκινοσκουφίτσα του παραμυθιού, ανυποψίαστη, εξαπατήθηκε από ένα ζώο, αλλά μια Εύα που διέκρινε την αδικία της κατάστασής της, απέρριψε την εντολή «σου απαγορεύω τη γνώση», θέλησε να καταλάβει σε βάθος τη διαφορά ανάμεσα στο καλό και το κακό και αποφάσισε να αναλάβει την πλήρη ευθύνη της πράξης της.

– Η εικόνα του Θεού που μας δόθηκε φτιάχτηκε από ανθρώπους που ανατράφηκαν με τις αρχές της μαύρης παιδαγωγικής (με τις οποίες η βίβλος είναι γεμάτη), για τους οποίους ο σαδισμός, η αποπλάνηση, η τιμωρία, η κατάχρηση της εξουσίας ανήκαν στην καθημερινότητα της παιδικής τους ηλικίας. Η βίβλος γράφτηκε από άντρες. Θα πρέπει να θεωρήσουμε πως αυτοί οι άντρες δεν είχαν καλές εμπειρίες από τους πατεράδες τους. Προφανώς κανένας από αυτούς δεν είχε πατέρα κάποιον που να χαιρόταν με τη δίψα του παιδιού του για μάθηση, που να μην απαιτούσε από αυτό τίποτα το ακατόρθωτο και να μην το τιμωρούσε. Γι αυτό το λόγο έφτιαξαν μια θεϊκή εικόνα που τα σαδιστικά χαρακτηριστικά της δεν τους προξενούσαν εντύπωση.

– Ποτέ δεν πόθησα έναν παράδεισο για τον οποίον προϋπόθεση της ευτυχίας θα ήταν η υπακοή και η άγνοια. Πιστεύω στη δύναμη της αγάπης, κάτι που δεν σημαίνει να είναι κανείς καλός και υπάκουος. Για μένα η αγάπη έχει να κάνει με το να είμαστε πιστοί στον εαυτό μας, την ιστορία μας τα συναισθήματα και τις ανάγκες μας. Μέσα σε αυτά περικλείεται και η λαχτάρα για γνώση. Προφανώς ο Θεός ήθελε να «κλέψει» από τον Αδάμ και την Εύα αυτή την πίστη στον εαυτό τους.

– Σήμερα στην ιατρική δεν αρνουνται πλέον πως το σώμα μας έχει αποθηκεύσειόλες τις πληροφορίες που σχετίζονται με τα βιώματα της ζωής μας. Ωστόσο η ιατρική πολύ συχνά δεν γνωρίζει πώς να τα αποκρυπτογραφήσει. Και όμως διαπιστώνουμε ότι πολλά σοβαρά συμπτώματα ασθενειών μπορούν να εξαφανιστούν αν επιτευχθεί η αποκρυπτογράφηση αυτή.

– Κάποτε θα γνωρίζει όλος ο κόσμος, ότι η ανθρώπινη βαναυσότητα δεν είναι έμφυτη αλλά παράγεται και διδάσκεται στην παιδική ηλικία. Η πρώτη εντολή θα έπρεπε να ορίζει: Τίμα τα παιδιά σου ώστε να μη χρειάζεται να κτίσουν μέσα τους τοίχους προστασίας απέναντι στον παιδικό πόνο και να αμύνονται αργότερα απέναντι σε φανταστικούς εχθρούς με φρικτά όπλα που μπορούν να καταστρέψουν τον κόσμο. Οι νέοι που επιτίθενται σε συμμαθητές τους με σωματική βία ή φθάνουν ακόμα και στο φόνο δεν το κάνουν γιατί κάποτε τους κακόμαθαν από υπερβολική αγάπη αλλά γιατί μεγάλωσαν σε συνθήκες εγκατάλειψης και κακοποιήθηκαν χωρίς να τους επιτραπεί να αντιδράσουν.

 – Το γέλιο είναι υγεία, αναμφισβήτητα, ωστόσο μόνον εκεί όπου υπάρχει και λόγος για γέλια. Όμως το να γελάμε με τον ίδιο μας τον πόνο ειναι μια μορφή απώθησης της οδύνης που μας προκάλεσε και μας επιτρέπει να προσπερνάμε τυφλά τις αιτίες της προέλευσής του.

– Στις περισσότερες αυτοβιογραφίες που γνωρίζω, οι συγγραφείς κρατούν μια συναισθηματική απόσταση από τον πόνο του παιδιού. Μικρή δόση ενσυναίσθησης και μια εντυπωσιακή έλλειψη εξανάστασης αποτελούν συνήθως τον κανόνα. Η αδικία, η συναισθηματική αμνησία και η συνακόλουθη βιαιότητα των ενηλίκων δεν βρίσκονται στο επίκεντρο της ανάλυσης, απλώς περιγράφονται.

(Το ξύπνημα της Εύας, εκδ ροές – 2007)
—————————————

“Δεν ήταν τα ωραία ή τα ευχάριστα συναισθήματα αυτά που με οδήγησαν στη συνειδητοποίηση νέων πραγμάτων, αλλά εκείνα ενάντια στα οποία είχα παλέψει πιο έντονα: εκείνα δηλαδή που μ’ έκαναν να αισθάνομαι πρόστυχος, μικροπρεπής, τσιγκούνης, ανίκανος, ταπεινωμένος, απαιτητικός, πικρόχολος, μπερδεμένος και πάνω απ’ όλα, λυπημένος και μόνος μου. Μέσα από αυτές ακριβώς τις εμπειρίες, τις οποίες είχα αποφύγει τόσο καιρό, σιγουρεύτηκα πως τώρα πια καταλαβαίνω κάτι για τη ζωή μου που προέρχεται από τον πυρήνα της ύπαρξής μου, κάτι που δεν θα μπορούσα να μάθω από κανένα βιβλίο!”

(Οι φυλακές της παιδικής μας ηλικίας ή Το δράμα του προικισμένου παιδιού, εκδ. Ροές – 2003)

————————————–

«Το κύριο θέμα όλων των βιβλίων μου είναι η άρνηση των δεινών που έχουμε υποστεί στην παιδική μας ηλικία. Καθένα από τα βιβλία πραγματεύεται κάποια πτυχή αυτού του φαινομένου και επικεντρώνεται σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα»

Άλις Μίλερ (1923-2010) σπούδασε στη Βασιλεία (Ελβετία) φιλοσοφία, ψυχολογία και κοινωνιολογία. Μετά τη διδακτορική διατριβή της εκπαιδεύτηκε στη Ζυρίχη ως ψυχαναλύτρια και, για 20 χρόνια, εξάσκησε αυτό το επάγγελμα ενώ παράλληλα δίδασκε. Το 1980 αποφάσισε να σταματήσει την ψυχαναλυτική και διδακτική πρακτική και να ασχοληθεί με τη συγγραφή βιβλίων. Από τότε έχει δημοσιεύσει 13 βιβλία, με τα οποία γνωστοποίησε στο ευρύ κοινό τα αποτελέσματα των ερευνών της όσον αφορά τις αιτίες και τις συνέπειες των τραυμάτων της παιδικής ηλικίας.
Πιο συγκεκριμένα η Άλις Μίλερ ασχολήθηκε με τους κρυφούς χειρισμούς των γονέων κατά τη διάρκεια της ανατροφής των παιδιών τους, με τις διάφορες στρατηγικές προφύλαξης ενάντια στα τραύματα της παιδικής ηλικίας, με τις συνέπειες απώθησης αυτών των τραυμάτων σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο και τέλος, με τις σύγχρονες δυνανατότητες ανάλυσης των συνεπειών των παιδικών τραυμάτων. Γι’ αυτές τις έρευνές της η συγγραφέας έχει κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση.
Από την αρχική δημοσίευση του «Δράματος του Προικισμένου Παιδιού» (1979) ως την πρόσφατη αναθεώρησή του (1995) πέρασαν σχεδόν είκοσι χρόνια.

Σε αυτό το διάστημα, οι προσωπικές εμπειρίες της συγγραφέως, οι νέες θεραπευτικές μέθοδοι, τα ιστορικά των αναγνωστών και αναγνωστριών που επικοινώνησαν γραπτώς μαζί της, και που ο αριθμός τους υπολογίζεται σε πολλές χιλιάδες.

Καθώς και η συνεχιζόμενη έρευνά της γύρω από την παιδική ηλικία, την οδήγησαν σε περαιτέρω διευκρινήσεις και αναθεωρήσεις των προηγούμενων απόψεών της, τις οποίες κατέγραψε και ανέλυσε στα βιβλία της.

Γ.Δ

https://www.newsitamea.gr

ΕΡΕΥΝΑ: Το μυαλό των δημιουργικών ανθρώπων


Οι πολύ έξυπνοι άνθρωποι δεν έχουν μόνο υψηλό IQ αλλά και άλλα γνωρίσματα που τους ξεχωρίζουν ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΑΡΙΑΝΙΝΑ ΠΑΤΣΑ 

creation_dctvgr_430

Οι Carolyn Gregoire και Scott Barry Kaufman γράφουν στο Quartz για τις σημαντικές έρευνες πάνω στη μοναδική σπίθα της δημιουργικότητας. Τι κάνει τους ιδιαίτερα δημιουργικούς ανθρώπους διαφορετικούς από τους υπόλοιπους; Στη δεκαετία του 1960, ο ψυχολόγος και ερευνητής της δημιουργικότητας Frank X. Barron αποφάσισε να μάθει κι έτσι πραγματοποίησε μια σειρά πειραμάτων σε μερικούς από τους πιο φημισμένους στοχαστές της γενιάς του, σε μια προσπάθεια να απομονώσει τη μοναδική σπίθα της δημιουργικής τους ιδιοφυΐας. Έτσι κάλεσε μια ομάδα δημιουργών υψηλού προφίλ -συμπεριλαμβανομένων των συγγραφέων Τρούμαν Καπότε, Γουίλιαμ Κάρλος Γουίλιαμς και  Φρανκ Ο’ Κόνορ-, μαζί με κορυφαίους αρχιτέκτονες, επιστήμονες, επιχειρηματίες και μαθηματικούς, να περάσουν αρκετές ημέρες σε ένα πρώην σπίτι αδελφότητας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, το Μπέρκλεϊ. Οι συμμετέχοντες πήραν τον χρόνο τους ώστε να γνωρίσουν ο ένας τον άλλο, ενώ οι ερευνητές τους παρατηρούσαν και συμπλήρωναν αξιολογήσεις για τη ζωή, την εργασία τους και τις προσωπικότητές τους, κάνοντας και διάφορες δοκιμές ώστε να ψάξουν για σημάδια ψυχικής ασθένειας αλλά και τους δείκτες της δημιουργικής σκέψης. Ο Barron διαπίστωσε ότι, σε αντίθεση με τη συμβατική σκέψη εκείνη την εποχή, η ευφυΐα είχε μόνο ένα μικρό ρόλο στη δημιουργική σκέψη. Το IQ από μόνο του δεν μπορούσε να εξηγήσει τη δημιουργική σπίθα. Continue reading «ΕΡΕΥΝΑ: Το μυαλό των δημιουργικών ανθρώπων»

Η μοναξιά αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού… όπως το άγχος και το στρες!


εγκεφαλικο_0Κατά 30% αυξάνει η μοναξιά και η κοινωνική απομόνωση τον κίνδυνο εγκεφαλικού ή στεφανιαίας νόσου, των δύο κυριότερων αιτιών θανάτου στις ανεπτυγμένες χώρες.   Η αύξηση του κινδύνου από την μοναξιά είναι ανάλογη με άλλους ήδη αναγνωρισμένους παράγοντες κινδύνου, όπως το άγχος και το εργασιακό στρες. Προηγούμενες μελέτες έχουν συσχετίσει την μοναξιά με εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος, υπέρταση και πρόωρο θάνατο.   Ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Νικόλ Βαλτόρτα του Τμήματος Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου της Υόρκης, που έκαναν τη δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «BMJ Heart», αξιολόγησαν 23 δημοσιευμένες επιστημονικές μελέτες, οι οποίες αφορούσαν συνολικά πάνω από 181.000 ανθρώπους κι είχαν διαρκέσει από τρία έως 21 έτη.   Η ανάλυση έδειξε ότι η μοναξιά και η κοινωνική απομόνωση σχετίζονται με κατά 29% αυξημένο κίνδυνο στηθάγχης και καρδιοπάθειας, καθώς επίσης με 32% αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου.   Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι τα επίπεδα μοναξιάς και κοινωνικής απομόνωσης εμφανίζουν αυξητική τάση διαχρονικά στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ, πράγμα που συνεπάγεται αυξημένο πρόβλημα στο μέλλον από άποψη δημόσιας υγείας.

See more at: http://www.pronews.gr

5 λεπτά για την υγεία του στήθους


Πολλές νέες γυναίκες πιστεύουν ότι δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθούν με την υγεία του στήθους τους εφόσον δεν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού, αλλά και επειδή είναι πολύ νέες για να κάνουν μαστογραφία. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι οι 8 στις 9 γυναίκες που έχουν νοσήσει δεν είχαν προηγούμενο οικογενειακό ιστορικό. Οι μέχρι τώρα εξετάσεις μαστών δεν εντοπίζουν κυτταρικές αλλαγές παρά μόνο ογκίδια που έχουν ήδη αναπτυχθεί από αρχικά στάδια άτυπων κυττάρων (στις περισσότερες περιπτώσεις) μέσα σε περίοδο 7-10 ετών.

Γιατί να μην το προλάβουμε;
Με βάση τις έρευνες του κορυφαίου ερευνητή Γεώργιου Παπανικολάου δημιουργήθηκε στην Αμερική το Halo Τεστ Παπ Μαστού. Είναι ένας εξελιγμένος τεχνολογικός εξοπλισμός που βοηθά στη λήψη εκκρίματος από τη θηλή αναίμακτα και μη επεμβατικά. Το 2007 εγκρίθηκε από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και το 2008 από την Ευρωπαϊκή Ένωση (CE Marked).

Το εν λόγω τεστ αξιολογεί την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού 7-10 χρόνια νωρίτερα από την εμφάνισή του στη μαστογραφία. Συνίσταται στην εξέταση του εκκρίματος της θηλής των μαστών και μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της νόσου. Είναι η μοναδική μη επεμβατική, αναίμακτη, χωρίς ακτινοβολία εξέταση απορρόφησης εκκρίματος θηλής μαστού με διάρκεια 5’ και απευθύνεται σε όλες τις γυναίκες από 25 ετών και πάνω.

Το Halo Τεστ Παπ Μαστού ανιχνεύει άτυπα κύτταρα που προέρχονται από τους γαλακτοφόρους πόρους των μαστών και τα οποία στο μέλλον μπορεί να εξελιχθούν σε καρκινικά. Οι αλλαγές των κυττάρων εμφανίζονται και εξελίσσονται (στο 95% των περιπτώσεων καρκίνου) από
τους γαλακτοφόρους πόρους των μαστών.

Σε κάθε περίπτωση ανίχνευσης άτυπων κυττάρων, η συστηματική παρακολούθηση και η περαιτέρω εξέταση είναι ένα πλεονέκτημα υπέρ της πρόληψης του καρκίνου του μαστού και ο κλινικός γιατρός είναι αυτός που κρίνει τον τρόπο αντιμετώπισης.

Η εξέταση Halo Τεστ Παπ Μαστού συνιστάται να γίνεται μία φορά τον χρόνο, όπως το Τεστ Παπανικολάου. Το Halo Τεστ Παπ Μαστού συνιστά ένα πρόσθετο μη επεμβατικό εργαλείο για τους γιατρούς, που με τη χρήση του μπορούν να έχουν περισσότερο έκκριμα θηλής από ό,τι με τις υπάρχουσες μεθόδους.

Για περισσότερες πληροφορίες, τηλ.: 216-80.01.344

http://www.vita.gr/
Αρέσει σε %d bloggers: