Μη! Σε Υπερασπίζεσαι… (Εξαιρετικό)


Μη σε υπερασπίζεσαι… μια φράση που τους τελευταίους μήνες, τριγυρνάει στο μυαλό μου, σχεδόν καθημερινά… 

Πέρασα, σχεδόν την μισή μου ζωή να με υπερασπίζομαι,σε όλων των ειδών τις σχέσεις μου, ενώ δεν υπήρχε σχεδόν, κανένας λόγος γι’ αυτό… 

Κρατούσα, πολλές φορές τον εαυτό μου πίσω, σε μια αμυντική στάση, διαχωρίζοντας εμένα από τους άλλους, διαχωρίζοντας εμένα, από την κατάσταση της αγάπης,όπου είμαστε όλοι μαζί.

Η πρώτη αντίδραση που έχουμε, όταν κάποιος μας φέρεται, με τρόπο που δεν μας αρέσει, είναι να υπερασπίζουμε την θέση μας, μπαίνοντας σε θέση άμυνας, ενώ στην συνέχεια να στρεφόμαστε εναντίον του… 


Με αυτήν την προσκόλληση, που έχουμε στις απόψεις και τις θέσεις μας, θέλουμε εμείς, να είμαστε οι σωστοί, ενώ οι άλλοι λάθος… 
Θέλουμε εμείς, να κερδίζουμε και να βρισκόμαστε σε θέση ισχύος, ενώ οι άλλοι να χάνουν… 
 
Η αληθινή επικοινωνία, ξεκινά όμως, καθώς σταματάμε να μας υπερασπίζουμε, καθώς η ταύτιση με τα “ακλόνητα πιστεύω” μας υποχωρεί…

Μέσα όμως, από αυτήν την διαδικασία της αλληλεπίδρασης, σε μια σχέση, η ουσία είναι, να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε, και να παρατηρούμε τι συμβαίνει μέσα μας. 



Η αμυντική, αυτή στάση της υπεράσπισης του εαυτού… μας απορροφά, την απαραίτητη εκείνη ενέργεια που χρειαζόμαστε, για να ξεκινήσουμε, την παρατήρηση του εσωτερικού μας κόσμου.

Δεν με υπερασπίζομαι, σημαίνει αφήνομαι, παραδίνομαι…

Έχω δει, πολύ καθαρά πλέον, πως όταν αφεθούμε και παραδοθούμε, σε μια σχέση φιλική ή ερωτική, μπορούμε να αποδεχτούμε τον άλλον, όπως ακριβώς είναι! 
 


Όταν αυτό δεν συμβαίνει, ξεκινάμε να ασκούμε κριτική, να απορρίπτουμε, ή να προσπαθούμε να τον αλλάξουμε…


Υπάρχει, μια παγίδα όμως εδώ… 


Όταν δεν μας υπερασπίζουμε, δεν εννοούμε ότι, παίρνουμε μια στάση, όπου, θεωρούμε τον εαυτό μας, υπεράνω της κατάστασης.

Ακόμα και αυτό… είναι μια πιο εκλεπτυσμένη μορφή αντίδρασης και υπεράσπισης, διότι, επιδιώκουμε πάλι να υπερέχουμε, πάλι να είμαστε ανώτεροι από τους άλλους.

Επίσης, ακόμα μία παγίδα είναι… να μπερδέψουμε το “μη σε υπερασπίζεσαι” με το “κάτσε να βασανιστείς”. 

Ο Χριστός, δίδασκε ότι: “όταν σου ρίξει, κάποιος ένα χαστούκι στο δεξί μάγουλο, γύρνα και το άλλο”.

Σε καμία περίπτωση όμως, δεν εννοούσε “κάτσε να σε βασανίσουν”

Κάθε άλλο!!!

Μπορείς να πεις, ένα ξεκάθαρο ΟΧΙ, σε έναν ασυνείδητο άνθρωπο ή μια κατάσταση, που δεν θα προέρχεται από την περιοχή της αντίδρασης, αλλά της επίγνωσης… 

Ένα τέτοιο ΟΧΙ, δεν εμπεριέχει αρνητικότητα, ούτε δημιουργεί παραπάνω πόνο.

Δεν αντιδρώ σε αυτό που νιώθω, μένοντας με αυτό που νιώθω…


Θαρρώ, πως ο Χριστός εννοούσε: “μην σε υπερασπίζεσαι”, μην αντιδράς, ώστε, να εστιάσεις την προσοχή στον εαυτό σου, και να αρχίσεις να παρατηρείς, αυτό που συμβαίνει μέσα σου…

Από τη στιγμή που αντιδράς, ο χώρος για να αντιληφθείς, αυτό που συμβαίνει μέσα σου, καθώς και κάθε πιθανότητα επιλογής, έχουν ήδη χαθεί…

Δεν αντιδρώ σε αυτό που νιώθω, δεν σημαίνει καταπιέζω αυτό που νιώθω… αλλά το αντίθετο, 
το βιώνω ολοκληρωτικά, την στιγμή που συμβαίνει, και το αφήνω να περάσει.

Η δύναμη, είναι κρυμμένη στην ευαλωτότητα σου…

Έχουμε πιστέψει, ότι η αντίδραση, μας δίνει δύναμη… 

Θεωρούμε, ότι η αθωότητα και η απλότητα, είναι μειονεκτήματα. 

Ζούμε τις ζωές μας, κρύβοντας τα δήθεν “μειονεκτήματά” μας, λέγοντας συνεχώς στον εαυτό μας: “πρόσεχε θα γίνεις ευάλωτος, θα πληγωθείς, θα σε εκμεταλλευτούν”…

Αλλά δεν ξέρουμε, ότι αν δεν μας υπερασπίσουμε, όταν αφεθούμε να γίνουμε ευάλωτοι, ερχόμαστε σε επαφή, με την πραγματική και ανεξάντλητη εσωτερική μας δύναμη, που μεταμορφώνει εμάς και τους άλλους.

Το μεγαλείο κατά την άποψη μου, αυτής της στάσης ζωής είναι, ότι εκτός της βαθιάς εσωτερικής γαλήνης, που προσφέρει σε εμάς τους ίδιους, χαρίζει την ελευθερία, να είναι αυτοί που είναι, και οι γύρω μας… 
 
Με έναν, πραγματικά μαγικό τρόπο… όσο περισσότερο στρεφόμαστε σε εμάς, παρατηρώντας τα συναισθήματά μας, δίχως να αντιδρούμε σε αυτά… τόσο περισσότερο, λειτουργούμε σαν καθρέπτες, δίνοντας σε μερικούς συνανθρώπους μας, την ευκαιρία να γνωρίσουν τον εαυτό τους…!!!

Μπορούμε έτσι να συνυπάρχουμε, και να συμβιώνουμε, δίνοντας χώρο στις σχέσεις μας, δίχως να παρεμβαίνουμε ο ένας στην ζωή του άλλου…

Δίχως να μας υπερασπίζουμε, μπορούμε αν το επιλέξουμε, να βάλουμε τα θεμέλια, ώστε να οδηγηθούμε, στην μαγική και αιώνια αυτή κατάσταση, που αποκαλούμε: Αγάπη… ΜΑΖΙ!

Πέτρος  Πολυχρονόπουλος
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s