Η κακοποίηση έλκει την κακοποίηση


kakopoiisiΜερικές  από τις βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις μας είναι  ότι η ζωή είναι άδικη ,  ο κόσμος είναι κακός και  επικίνδυνος.

Πιστεύουμε ότι οι άλλοι γύρω μας έχουν την δύναμη να μας κακοποιήσουν συναισθηματικά.

Αυτό είναι το κατηγορώ  του ΕΓΩ μας όπου βολεύεται να ρίχνει το φταίξιμο έξω,  για να μην πάρει την ευθύνη της εμπειρίας που έχει το ίδιο δημιουργήσει.

Το ΕΓΩ   έχει ταυτιστεί  με  το θύμα. Έρχεται συνεπέστατο στην ώρα του κάθε φορά που εμείς νιώθουμε δυσφορία με θυμό ή θλίψη να μας τονίσει πως φταίνε οι άλλοι γι αυτό που νιώθουμε εμείς.

Έχω αναφερθεί παλαιότερα για  τον τρόπο που το εγώ μας προσκολλάται στους ρόλους του θύτη και του θύματος. Όποιο  ρόλο  κι αν επιλέξουμε σαν κυρίαρχο στην ζωή μας , σ αυτό που μας συμβαίνει,  φταίνε πάντα οι άλλοι.

Ποιοι άλλοι  άραγε; Μήπως όλοι αυτοί  που μας αντανακλούν, τι κάνουμε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας;

Αν εξετάσουμε την κακοποίηση, τον περιορισμό και την αδικία που συμβαίνει στην εμπειρία μας  και μας την αντανακλά πάντα κάποιος άλλος, θα δούμε ότι η κακοποίηση συμβαίνει πρώτα μέσα μας.

Όταν κάποιος έχει σαν πεποίθηση, ότι δεν είναι άξιος να αγαπηθεί, δεν είναι σημαντικός και δεν είναι άξιος προσοχής  αυτό ακριβώς θα δημιουργήσει στην εμπειρία του .

Έλκει ένα σύντροφο ο οποίος  αρχικά  του δίνει προσοχή και σημασία, έναν σύντροφο που θέλει να του προσφέρει. Αυτός  όμως που   νιώθει  χαμηλή αυτοεκτίμηση, αρχικά και για λίγο διάστημα θα πάρει από τον άλλο αυτό που του λείπει, αλλά  θα είναι πρόσκαιρο  γιατί δεν το έχει ο ίδιος κατακτήσει μέσα του.

Έτσι θα μπει στον φαύλο κύκλο του φόβου. Φόβος για   μην χάσει   το συναίσθημα  που τόσο πολύ θέλει να πάρει , το αίσθημα την σημαντικότητας.

Ο φόβος ταυτόχρονα  θα στροβιλίζεται μέσα του από διαρκείς σκέψεις  εγκατάλειψης, θα νιώθει ανάξιος να κρατήσει κάποιον, θα νιώθει απόρριψη και  θα θυμώνει γι αυτό .Αυτά τα συναισθήματα υπάρχουν εσωτερικά.  Εξωτερικά  δείχνει άλλη εικόνα,  θα τρέχει να ικανοποιεί θελήματα, θα είναι υποταγμένος και θα ακολουθεί  την  γνώμη και τις διαθέσεις αυτού  που φοβάται μην χάσει.

Καταπίνει κυριολεκτικά τα δικά του συναισθήματα, περιορίζεται  και χάνει κάθε επαφή με τον εαυτό του μπρος στον φόβο της κρίσης  αλλά και της απόρριψης από τον σύντροφο του .

Έχει δημιουργήσει ήδη  τοξική σχέση, κακοποιώντας ο ίδιος τον εαυτό του

Ο φόβος της απώλειας και της μοναξιάς τον οδηγεί  στην απομόνωση, τον περιορισμό  και την έλλειψη αυτό-αξίας, αυτά τα συναισθήματα που ήδη είχε μέσα του όταν ξεκίνησε την σχέση.

Καταφέρνει δηλαδή  να δημιουργήσει  από μόνος του, όλα όσα φοβάται. Κτίζει εσωτερικά τον εαυτό του  και βιώνει το δράμα του αποκομμένος συναισθηματικά  από το περιβάλλον του. Σκέπτεται ότι αυτό που βιώνει είναι μεγάλη αδικία .

Την αδικία όμως την  διαιωνίζει αυτός,  στερώντας του εαυτού του την έκφραση  με τα αυθεντικά του συναισθήματα, που δεν εκδηλώνονται ότι και να νιώθει.

Η συμπεριφορά του όμως  έχει συνέπειες και στον σύντροφο του,  που αποκόβεται κι αυτός με την σειρά του συναισθηματικά και μπαίνει σε κατάσταση αδιαφορίας ή ακόμη και φυσικής απομάκρυνσης. Έτσι έχει τελειώσει το έργο.  Κατάφερε τελικά το θύμα να δημιουργήσει  αυτό που ακριβώς φοβόταν τόσο πολύ, δηλαδή την εγκατάλειψη και την απώλεια, είτε με την φυσική απομάκρυνση και τον χωρισμό αλλά  είτε με τον  χειρότερο  τρόπο, που είναι η συναισθηματική εγκατάλειψη και η αδιαφορία, ενώ η φυσική παρουσία του συντρόφου του μπορεί να εξακολουθεί να υφίσταται.

Όλα γύρω μας είναι δράση και αντίδραση, αιτία και αποτέλεσμα.

Όταν αδικείς τον εαυτό σου αδικία θα εισπράξεις απ έξω.

Όταν τον περιορίζεις, θα σε περιορίσουν .

Όσο τον κακοποιείς , θα σε κακοποιούν.

Η  κατηγορία προς τα έξω δείχνει ξεκάθαρα την ασυνείδητη κατάσταση μέσα και την έλλειψη επίγνωσης.

Όταν ανεχόμαστε συμπεριφορές και καταστάσεις που μας μικραίνουν, είναι απαραίτητο να στραφούμε προς τα μέσα και να εξετάσουμε τους λόγους που τις ανεχόμαστε..Τι φοβόμαστε και τις επιτρέπουμε;

Γιατί  εμείς τις επιτρέπουμε.

Κανένας δεν μπορεί να σου κάνει τίποτα αν εσύ δεν του το επιτρέψεις. Όταν επιτρέπεις  στον άλλο να σου φέρεται άσχημα , είναι σαν να παίρνεις το χέρι του και να χαστουκίζεις  τον εαυτό σου.

Το αποτέλεσμα  είναι,  ότι όταν δεν συνειδητοποιούμαστε σ αυτό που κάνουμε στον εαυτό μας, τον κακοποιούμε και τον χειριζόμαστε. Ο  κακοποιημένος εαυτός , θα κακοποιήσει αύριο κάποιον άλλο με οποιοδήποτε τρόπο.

Αν  εξετάσεις τι φοβάσαι  και ποιο είναι το χειρότερο σενάριο που φτιάχνει ο νους σου, αντί να αντιδράς στο φόβο, αποκτάς επίγνωση. Είναι ένα βήμα.

Το να αντιμετωπίσεις τον φόβο και τις συνέπειες του, να τον κοιτάξεις στα μάτια, τότε θα βρεις τον εαυτό σου. Θα ανακαλύψεις ότι το ΟΧΙ του άλλου που δεν φοβάσαι πια να ακούσεις, είναι το ΝΑΙ  στον εαυτό σου, γιατί εσύ επιλέγεις.

Είναι υπέροχο το συναίσθημα της ελευθερίας που προκύπτει  από  την κατάσταση του δεν φοβάμαι.  Αποφασίζω εγώ για μένα, γιατί είμαι σημαντικός σε  εμένα.

Δημιουργείται γαλήνη και ησυχία, εξαφανίζοντας τον φόβο και τον θυμό και επιπλέον όταν ακούς να σε πληροφορεί ο άλλος για κάτι που μέχρι εχτές φοβόσουν  να αντιμετωπίσεις,  τον ευχαριστείς για την πολύτιμη πληροφορία που σου έδωσε, επειδή ξέρεις με ποιον ΔΕΝ θα σχετιστείς και έτσι δεν χρονοτριβείς. Προχωράς στην ζωή έλκοντας άλλες εμπειρίες δίχως φόβο.

Ο κόσμος έξω είναι ένας τεράστιος καθρέφτης που μας αντανακλά την εσωτερική μας κατάσταση κι όταν εμείς διαγράφουμε την αρνητική κατάσταση  μέσα  μας, ο καθρέφτης   αντανακλά πλέον θετικές εμπειρίες.

Ζωή

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s